Op 10 februari 1989 ben ik getrouwd met Frieda Slagter.

Tot onze grote vreugde werden er drie zoons geboren. Niek Jan (1995), Gerko (1996) en Peter (2001)

	In 1992 ben ik bevestigd als predikant in de Gereformeerde kerk te Rottevalle (Friesland), vervolgens ben ik door ‘De Rank’ te Montfoort beroepen en vanuit de Protestantse Gemeente Montfoort (in wording) ben ik beroepen naar de Ontmoetingskerk te Vriezenveen. (zie foto hiernaast uit Typisch Twenterand van december 2004)

Tijdens mijn verblijf te Montfoort werd ik in de gelegenheid gesteld om de tweejarige opleiding Contextueel Pastoraat te volgen.

Een deel van mijn afstudeerscriptie is gepubliceerd in het Documentatieblad voor de Nederlandse Kerkgeschiedenis na 1800 (DNK) no 37, 1992, blz 1-25 P. Hofstede de Groot als ideoloog van de grootprotestantse beweging (1840-1844).
Ook aan het Jaarboek voor de Geschiedenis van het Nederlands Protestantisme., jg 13 (Uitgave Historisch Documentatie Centrum, VU Amsterdam.) Is ’t waar of niet. Ophefmakende publicaties uit de ‘lange’negentiende eeuw. Zoetermeer, 2005 mocht ik een bijdrage leveren.
Verder heb ik met veel plezier een studente begeleid in haar gemeentestage als afsluiting van haar opleiding tot pastoraal werkende.

Enkele hobby’s:

De laatste jaren ben ik me wat gaan toeleggen op het fotograferen van vogels. Sinds januari 2009 probeer ik tweemaal per week aan looptraining te doen. (indien mogelijk). Inmiddels heb ik de vijf kilometer afgelegd binnen het half uur. Het volgende doel is, de tien kilometer binnen het uur te lopen.

Ik beschouw mezelf als een gewone protestantse jongen, voor wie de omgang met het Woord van God, de bijbel essentieel is:
Dienaar van het Goddelijk Woord beschouw ik als een eretitel. Vanaf mijn jongste jaren heb ik iets gehad met de liefde van God die in Jezus Christus geschonken wordt.
Ik sta niet buiten de vragen en twijfels van onze tijd, ze laten me niet onberoerd. Desondanks leeft er diep in mij de overtuiging, dat we onszelf en de samenleving tekort doen, als we doof worden voor de roepstem van God in ons leven en afscheid nemen van de dienst aan God, aan elkaar en aan de samenleving. Het valt me op, dat er juist nog zoveel te doen is, de wereld is nog lang niet af. 

Ik kan volop genieten van het volgend Paaslied.  

We gaan op reis langs de weg van verlangen.

Wij gaan op reis langs de weg van verlangen.
Ga met ons mee langs de beelden van hoop.
Wij gaan op reis langs de weg van verlangen.
Ga met ons mee langs de beelden van hoop.

1. In het begin klinken woorden van leven,
   bloemen van hoop bloeien in de woestijn.
   Want onze Heer heeft het kwade verdreven
   toen Hij koos om een mens te zijn.

2. Licht uit de hemel! Een stralende morgen
   opent voor mensen een vergezicht.
   Zo kun je gaan, in vrede geborgen,
   dromend een droom van aanstekelijk licht.

3. Ga niet gebogen! Durf rechtop te leven!
   Wees niet zo vruchteloos vreselijk dom.
   Gooi al het kwaad in het vuur van vergeving.
   Dan draag je vruchten, keer je maar om.

4. Blijf niet te lang in het land van verloren.
   Denk toch goed na en word wie je bent.
   Want uit Gods liefde wordt ieder geboren.
   Hij is de Vader, een God die ons kent.

5. God heeft de wereld aan mensen gegeven.
   zodat de aarde een wijngaard wordt.
   Hij is de landman zo staat het geschreven
   en in zijn wijngaard komt niemand tekort.

6. Vol van de Geest van eenvoud en vrede
   vol van de Geest van zachtmoedigheid,
   heeft onze Heer alle lijden geleden,
   Hij, die als Koning hier binnen rijdt.

7. Leeg is het graf, maar hoe helder de morgen!
   Zinloos de steen, want Jezus leeft!
   Hij gaat ons voor en wij die Hem volgen
   vieren het leven dat Hij met ons deelt.
   

Het leven is een reis, God zij dank kom je onderweg telkens weer reisgenoten tegen. De meest indrukwekkende ontmoetingen komen daar uit voort, vriendschap zelfs. Dan kun je soms heel sterk ervaren, dat je niet alleen bent, dat God erbij is, met ons mee gaat.

Ga je mee op reis?
 
                                                                                              ds.       Jos van den Hout